Ot, sprzedawczyk!

Jedziemy na basen: Słomka, dzieciaki i ja, Tomek kontynuuje remont łazienki. Ja zbieram graty, Słomka upycha dzieciaki w samochodzie. Jakieś 50 metrów od parkingu przed pływalnią ekscytacja na tylnym siedzeniu sięga zenitu:
S: Oo, już widać!
O: Ooo, i urosły tu takie zjeżdżalnie!
S: Mama, możemy odpinać pasy?
A: Nie! Jeszcze nie! Ja wam powiem kiedy możecie.

mija 5 sekund ciszy

O: Mama, a mi ciocia nie zapięła pasów!

5 sekund na analizę sytuacji:

A: Słomka, zapięłaś ich?
S: No jasne!
A: Olgierd nie ściemniaj, ciocia zapięła twój pas!
O: eee... bo to się tak samo odpięło!

Proszę, jak szybko to się nauczył co robić, żeby ratować własny tyłek. Najlepszą ciotkę by sprzedał łotr dla własnej korzyści!

Jedziemy na wycieczkę...

W poniedziałek grupa żółta i grupa czerwona pojechały na wycieczkę do Muzeum w Uzarzewie. Odbieram chłopaków z przedszkola:

A: No to jak tam faceci, udała się wycieczka?
S: ooo taaak, tam były trzy sale i były dziki i skóry takie i strzelby
O: I jedliśmy "lubisie" na pikniku, a ten muzeum nazywał się pałac, wiesz?
A: No, to super, a w autobusie to siedzieliście razem?
S: Nie, ja siedziałem z Jerzykiem i byłem grzeczny. A z powrotem to jak się zmęczyłem to siedziałem trochę cioci na kolanach, żebym sobie odpoczął.
A: Olek, a ty z kim siedziałeś?
O: Ja siedziałem z Mikołajem i z Kacprem
A: No coś ty, w trójkę na dwóch siedzeniach siedzieliście?
O: Nie, ja siedziałem z Kacprem i z Mikołajem!
A: Olek... a za wami to kto siedział?
O: Za nami to już był koniec autobusu

Komentarz z Płocka: No cóż, nie każdy jest tak fajny, żeby siedzieć na tyle autobusu!

Mam dwie ręce

A: Dalej faceci, zakładać buty!
S: Ja już mam założone!
A: No to super. Olgierd dalej buty wciągaj
O: Ale ja mam zajęte ręce
A: Jasne jasne, masz dwie lewe ręce powiedz lepiej
O: Tak, ja mam dwie lewe ręce zajęte!

I oto jest cała prawda o Olku: ma dwie lewe ręce i w dodatku cały czas zajęte.

Co to jest życie

A: Olgierd, a co to jest życie?
O: Życie to jest jak ktoś wpadnie do wody we wszystkich ubraniach, i w kurtce i w szaliku. I wtedy można mu uratować życie
A: Seweryn, powiedz mamie co to jest życie?
O: No mówię, że życie to jest...
A: Ale ja nie pytam ciebie, teraz pytam Seweryna. Seweryn, co to jest życie?
S: Eee... no życie to jest...eee... no to Olek powiedział, że to jest jak do wody się wpadnie.

Twórca nowych odmian

Olgierd je kolację. Standardowo - rogal z miodem.

O: Mama, a co to tutaj jest na tej bułce?
A: Gdzie?
O: No tu, te małe na bułce?
A: Aa, to jest sezam, takie ziarenka sezamu, żeby smak był lepszy - zapewne za chwilę zażąda zeskrobywania sezamu, więc szybko uzupełniam - Sezam jest bardzo zdrowy, ma dużo witamin i dzięki niemu dzieci szybko rosną
O: Mama, a posadzimy na ogródku?
A: Na ogródku? Wiesz co, ja nie mam pojęcia jak się sadzi sezam
O: Mama, posadzimy, posadzimy i będą nam rosły na ogródku takie buły na krzaczkach!!

Dialogi małżeńskie

Późny wieczór. Dzieciaki śpią.

A: Ale ja to już dzisiaj nie szykuję im ciuchów do przedszkola na jutro
T: Jak to nie?
A: Nie, mam dosyć tej rutyny. Codziennie to robię, a Tobie się nic nie stanie jak raz rano po prostu wybierzesz im rzeczy, w które mają się ubrać
T: Nie!
A: A to niby dlaczego?
T: Bo nie mam ochoty ciągle wysłuchiwać, że to nie jest bluzka Seweryna tylko Olka i że Olek nie pójdzie w tych spodniach, bo to są Seweryna.
A: A kto ci tak mówi?
T: No oni!
A: No to do pioruna, czy tylko ja w tym domu wiem, które ciuchy są czyje?
T: No nie, oni też to wiedzą!

Nie uszykowałam!! Nie wiem czy się bać odbierać dzieciaki z przedszkola czy raczej nie koniecznie

Dni pod znakiem białego kitla

W środę byliśmy na szczepieniu przeciwko grypie. W trójkę, ojciec zrezygnował. Rzekomo ze względu na remont łazienki. W przychodni chłopaki zajęli się plastikowymi kubeczkami z wodą, udało się więc zaprowadzić ich do gabinetu na raty. Na pierwszy ogień poszedł Seweryn. Na pewniaka wszedł do gabinetu
S: A tu będziecie mnie badać?
A: No, tu zrobimy ci szczepienie
S: (na widok gumowych rękawiczek) Oo, a dostanę taką rękawiczkę?
A: Ale to dopiero po szczepieniu

Po fakcie rzeczywiście dostał tą rękawicę i jeszcze gratis naklejkę "Dzielny pacjent". Kiedy łzy obeschły i odpowiednio ukryłam plaster można było przystąpić do wymiany pacjentów. Na korytarzu:

O: Oo, ja też chcę taką naklejkę!
A: Tak? No to chodź ze mną, ale zaraz zobaczysz, za co Seweryn ta naklejkę dostał!

I tu nastąpił mały wrzask, ale bez większych emocji. Naklejka załagodziła sprawę. W domu na widok Tomka, ze smutną miną ofiary:

O: Tata, a tam była taka pani i ona mnie ukłuła kolcem i ja płakałem bo ja się boję jak ze mnie leci krew...

Dziś z kolei poszliśmy z Olkiem na pierwszą wizytę u dentysty. Bez wiercenia, więc na luzaku. Stąd również wyszliśmy z rękoma pełnymi suwenirów typu pasta do zębów i dyplom. Godzinę później zabrałam się za przygotowanie ciasta na naleśniki. Olgierd walczy mikserem w misce, z pokoju słychać Seweryna:

S: Oleeek!
O: Co?
S: Chooodź tutaj!
O: A po co?
S: No chodź do mnie teraz!
A: Halo, a po co ma do ciebie przyjść?
S: No bo ja chcę zobaczyć jego zęby!
A: Ej, taki jesteś mądrala, to sam sobie przychodź tutaj leniu jeden ty!

Wchodzi do kuchni, staje za plecami Olka, charakterystycznym ruchem "strzela" gumową rękawicą naciągając ją na prawą rękę i chwyta Olka za podbródek.

S: No Olek, pokaż mi swoje zęby!